अज्जन्येतानि यज्ञस्य यज्ञो मूलमिति श्रुति: । आज्येन पयसा दध्ना शकृता5$मिक्षया त्वचा,ये सब यज्ञके अंग हैं और यज्ञ इस जगतकी स्थितिका मूल कारण है; ऐसा श्रुतिका कथन है। घी, दूध, दही, छाछ, गोबर, चमड़ा, बाल, सींग और पैर--इन सबके द्वारा गौ यज्ञकर्मका सम्पादन करती है। इस प्रकार इनमेंसे प्रत्येक वस्तुका, जो-जो विहित है, संग्रह करना चाहिये
ajyajanyetāni yajñasya yajño mūlam iti śrutiḥ | ājyena payasā dadhnā śakṛtā'mikṣayā tvacā |
ಕಪಿಲನು ಹೇಳಿದನು—ಗೋವಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಯಜ್ಞಕರ್ಮದ ಅಂಗಗಳು; ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಕಾರ ಯಜ್ಞವೇ ಲೋಕಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮೂಲಾಧಾರ. ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಗೋಮಯ, ‘ಆಮಿಕ್ಷಾ’ ಎಂಬ ಹಾಲಿನ ತಯಾರಿ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ—ಇವುಗಳಿಂದ ಗೋವು ಯಜ್ಞಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಯಾವುದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.
कपिल उवाच
Kapila teaches that yajña, grounded in śruti, is a sustaining principle for worldly order, and that the cow’s products are legitimate, prescribed means for fulfilling ritual duty; one should procure and use them according to scriptural injunction.
In a didactic discourse within Śānti Parva, Kapila is explaining the ritual and ethical significance of yajña, listing cow-derived substances (like ghee, milk, curd, dung, āmikṣā, hide) as components used in sacrificial practice and urging their proper, rule-based collection and use.