Shloka 12
यज्ञेऽहिंसा-प्राधान्यम्
Primacy of Non-Harm in Sacrificial Ethics
यच्चापि किंचित् कर्तव्यमन्यच्चोक्षै: सुसंस्कृतम् । महासत्त्वै: शुद्धभावै: सर्व देवाहमेव तत्,वेदोंमें जो यज्ञ-सम्बन्धी वृक्ष बताये गये हैं, उन्हींका यज्ञोंमें उपयोग होना चाहिये। शुद्ध आचार-विचारवाले महान् सत्त्वगगुणी पुरुष अपनी विशुद्ध भावनासे प्रोक्षण आदिके द्वारा उत्तम संस्कार करके जो कोई भी हविष्य या नैवेद्य तैयार करते हैं, वह सब देवताओंको अर्पण करनेके योग्य ही होता है
bhīṣma uvāca | yac cāpi kiñcit kartavyam anyac cokṣaiḥ susaṃskṛtam | mahāsattvaiḥ śuddhabhāvaiḥ sarva devāham eva tat ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾದದ್ದು, ಪ್ರೋಕ್ಷಣಾದಿಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದದ್ದು, ಶುದ್ಧ ಭಾವದ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಿಗಳು ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವೇ ಆಗುತ್ತದೆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Offerings become truly fit for the gods when they are properly consecrated (e.g., by ritual sprinkling) and prepared by people of pure conduct and intention; inner purity and correct rite together sanctify the act.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and ritual propriety, Bhishma is explaining standards for sacrificial/ritual preparation, emphasizing that items duly purified and consecrated by virtuous persons are appropriate for divine offering.