Shloka 249
मृत्युकारणप्रश्नः / Inquiry into the Cause and Designation of Death
कर्मपरायण मनुष्य निष्कामभावसे जिस कर्मका अनुष्ठान करते हैं, वह पहलेके किये हुए सकाम या अशुभ कर्मोको भी नष्ट कर देता है; इस प्रकार कर्म करनेवाले साधकके कर्म इस लोकमें या परलोकमें कहीं भी उसका भला-बुरा या दोनों कुछ भी नहीं कर सकते ।।
Vyāsa uvāca: karmaparāyaṇaḥ manuṣyaḥ niṣkāma-bhāvena yasya karmaṇaḥ anuṣṭhānaṃ karoti, tat pūrvakṛtān api sakāmān vā aśubhān vā karmāṇi nāśayati; evaṃ karma-kurvataḥ sādhakasya karmāṇi iha loke vā paraloke vā kutrāpi tasya bhalaṃ vā abhalaṃ vā ubhayaṃ vā kiñcid api na kurvanti.
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಕರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಷ್ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಾಧನೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕರ್ಮಮಾಡುವ ಸಾಧಕನ ಕರ್ಮಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವನಿಗೆ ಶುಭ, ಅಶುಭ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರ—ಯಾವ ಫಲವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಾರವು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Desireless performance of duty (niṣkāma-karma) purifies and can nullify the binding force of prior selfish or harmful deeds; when action is done without attachment, it ceases to generate karmic results—good, bad, or mixed—for the doer.
In the Mokṣa-dharma section of Śānti Parva, Vyāsa instructs in response to Śuka’s inquiry, explaining how disciplined, non-attached action functions as a means to freedom by dissolving the efficacy of past and future karmic consequences.