Shloka 20
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
शुचिर्दक्षो गुणोपेतो ब्रूयादिष्टमिवान्तरा । चक्षुषा गुरुमव्यग्रो निरीक्षेत जितेन्द्रिय:
śucir dakṣo guṇopeto brūyād iṣṭam ivāntarā | cakṣuṣā gurum avyagro nirīkṣeta jitendriyaḥ ||
ಶಿಷ್ಯನು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನಾಗಿ, ಗುಣಸಂಪನ್ನನಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸದ್ಭಾವವಿಟ್ಟು, ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಗುರುಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಅವ್ಯಗ್ರನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶಾಂತ ಭಕ್ತಿದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ನೋಡುವನು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A disciple’s dharma is disciplined character: inner and outer purity, competence in service, cultivation of virtues, controlled speech that pleases the teacher without flattery, respectful attentive gaze, and mastery over the senses.
In Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Vyāsa lays down behavioral norms for a student in relation to the guru—how to speak, how to look, and how to maintain self-control—framing discipleship as ethical training.