Shloka 17
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
'शत्रुओंको अपने बल और बुद्धिसे काबूमें कर ही लेना चाहिये। पापियोंके साथ कभी मेल नहीं करना चाहिये। अपने राज्यको बाजारका सौदा नहीं बनाना चाहिये ।। शुराशक्षार्याश्व सत्कार्या विद्वांसश्न युधिष्ठिर । गोमिनो धनिनश्लैव परिपाल्या विशेषत:,'युधिष्ठिर! शूरवीरों, श्रेष्ठ पुरुषों तथा विद्वानोंका सत्कार करना बहुत आवश्यक है। अधिक-से-अधिक गौएँ रखनेवाले धनी वैश्योंकी विशेषरूपसे रक्षा करनी चाहिये
śūrāḥ satkāryāḥ āryāś ca satkāryā vidvāṃsaś ca yudhiṣṭhira | gominaḥ dhaninaś caiva paripālyā viśeṣataḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—“ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬಲ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಶಪಡಿಸಬೇಕು; ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಧಿ ಮಾಡಬಾರದು; ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸರಕಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ! ಶೂರರನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಧನಿಕ ವೈಶ್ಯ ಗೃಹಸ್ಥರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma includes actively honoring social pillars—valor, nobility, and learning—and giving special protection to productive, wealth-generating householders, particularly cattle-rich and prosperous Vaiśyas, since they sustain the realm’s stability and economy.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Vaiśampāyana continues conveying counsel addressed to Yudhiṣṭhira, emphasizing whom a ruler must respect and protect as part of good governance.