Shloka 7
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति । दानमध्ययन यज्ञस्तपो हीरार्जव॑ दम:
vītaharṣa-mada-krodho brāhmaṇo nāvasīdati | dānam adhyayana-yajñas tapo hrīr ārjavam damaḥ ||
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹರ್ಷ, ಅಹಂಕಾರದ ಮದ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಹ್ರೀ (ಲಜ್ಜೆ/ವಿನಯ), ಆರ್ಜವ (ಸರಳತೆ), ಮತ್ತು ದಮ (ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ)—ಇವೇ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಗುಣಗಳು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Freedom from emotional extremes (elation), ego-intoxication (pride), and anger prevents inner collapse; a life grounded in charity, learning, sacred duty, austerity, modesty, honesty, and self-restraint sustains dharmic stability.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general principle of brahminical and ethical conduct: inner equanimity and a set of sustaining virtues keep a person—especially a brāhmaṇa—from falling into dejection.