Shloka 32
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
धर्म करोमीति करोत्यधर्म- मधर्मकामश्न करोति धर्मम् | उभे बाल: कर्मणी न प्रजानन् स जायते म्रियते चापि देही
dharmaṃ karomīti karoty adharmaṃ dharmakāmaś ca karoti dharmam | ubhe bālaḥ karmaṇī na prajānann sa jāyate mriyate cāpi dehī ||
ಮೂಢನು “ನಾನು ಧರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎರಡೂ ಕರ್ಮಗಳ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯದ ಆ ಬಾಲಬುದ್ಧಿಯ ದೇಹಧಾರಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Without discernment, a person can mislabel actions—doing adharma while believing it to be dharma, or producing dharma while intending adharma. Such ignorance-bound action sustains saṃsāra, leading to repeated birth and death.
In Śānti Parva’s instruction on right conduct and liberation-oriented ethics, Vyāsa explains to the listener that moral intention alone is insufficient; clear understanding of dharma is required, otherwise one remains trapped in the cycle of rebirth.