Shloka 35
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
त्रेतायां संहता वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा । संरोधादायुषस्त्वेते भ्रश्यन्ते द्वापरे युगे
tretāyāṃ saṃhatā vedā yajñā varṇāśramās tathā | saṃrodhād āyuṣas tv ete bhraśyante dvāpare yuge ||
ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಅವಿಭಕ್ತವಾಗಿ ಸಂಹತವಾಗಿದ್ದವು; ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮವೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಾಲಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯ ಸಂಕುಚಿತವಾದುದರಿಂದ ಇವೆಲ್ಲ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದವು—ಜನರು ಕ್ರಮೇಣ ವೇದ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ಚ್ಯುತರಾಗತೊಡಗಿದರು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
As the yugas progress, human capacity—especially lifespan and steadiness—diminishes, and with it the ability to preserve Vedic learning, sacrificial discipline, and varṇāśrama duties; dharma declines not merely by doctrine but by weakened human endurance and commitment.
Vyāsa is explaining a yuga-based account of social and religious change: in Tretā, Vedic and ritual order is stable and well-observed; by Dvāpara, due to curtailed lifespan, people lose vigor for sustained observance, and established institutions begin to erode.