योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
धर्मनित्ये महाबुद्धौ ब्रह्मण्ये सत्यवादिनि । प्रश्निते दानशीले च सदैव निवसाम्यहम्
śakra uvāca | dharmanitye mahābuddhau brahmaṇye satyavādini | praśnite dānaśīle ca sadaiva nivasāmy aham ||
ಯಾವನು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತನಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾಪರನಾಗಿ, ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ವಿನಯಶೀಲನಾಗಿ, ದಾನಶೀಲನಾಗಿರುವನೋ—ಅವನಲ್ಲೇ ನಾನು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
शक्र उवाच
Divine favor and inner strength are said to abide in a person who consistently practices dharma—marked by discernment, reverence for sacred learning and the virtuous, truthfulness, humility in discourse, and generosity.
Śakra (Indra) is speaking in a didactic context of the Śānti Parva, describing the qualities of a righteous person and declaring that he ‘dwells’ with such a person—i.e., that divine support accompanies sustained ethical conduct.