Shloka 223
Adhyāya 223: Nāradasya Guṇa-kathana
Catalogue of Nārada’s Virtues
पुरन्दर! तुम अपनी अशुद्ध बुद्धिके कारण मेरे सामने आत्मप्रशंसा कर रहे हो। जब मेरी-जैसी स्थिति तुम्हारी भी हो जायगी, तब ऐसी बात नहीं बोल सकोगे ।।
purandara! tvaṁ svāśuddha-buddhi-kāraṇāt mama purataḥ ātma-praśaṁsāṁ karoṣi. yadā mama-sadṛśī sthitiḥ tavāpi bhaviṣyati, tadā tvam īdṛśīṁ vācaṁ na vaktum śakṣyasi.
ಓ ಪುರಂದರಾ! ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇನ್ನೂ ಕಲ್ಮಷಿತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೀನು ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀಯ. ನನ್ನಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೀನೂ ಬಂದಾಗ, ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಹೇಳಲಾರೆಯೆ. ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ಶಾಂತಿಪರ್ವದ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಬಲಿ–ವಾಸವ ಸಂವಾದವೆಂಬ ಎರಡುನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.
(भीष्म उवाच
Educational Q&A
Self-praise rooted in an ‘impure’ or unrefined understanding is ethically flawed; true perspective arises when one undergoes comparable conditions, at which point pride and boastful speech naturally fall away.
Within the Bali–Indra (Vāsava) dialogue narrated under Bhīṣma’s instruction in Mokṣadharma, Bali rebukes Indra for boasting, warning that when Indra faces a similar reversal or constraint, he will no longer be able to speak with such self-congratulation.