Shloka 1
Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
नफमजान- () असड अत ३. “कृच्छृ” शब्दसे प्राजापत्यकृच्छुका ग्रहण किया जाता है। प्राजापत्यकृच्छुका विधान इस प्रकार है-- त्यहं प्रातरूयहं सायं तयहमद्यादयाचितम् । त्र्यहं परं च नाश्नीयात् प्राजापत्योड्यमुच्यते ।।
bhīṣma uvāca | durantēṣv indriyārthēṣu saktāḥ sīdanti jantavaḥ | ye tv asaktā mahātmānas te yānti paramāṃ gatim ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುಸ್ತರ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ಜೀವಿಗಳು ಮರುಮರು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅನಾಸಕ್ತರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to sense-objects leads beings into ongoing distress, while non-attachment and mastery over the senses is praised as the path of the great-souled, culminating in the highest spiritual end (paramā gati).
In the Shanti Parva dialogue, Bhishma continues instructing King Yudhishthira on dharma and inner discipline, contrasting the fate of those bound by sensory cravings with those who cultivate detachment and thus progress toward liberation.