Shloka 9
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इसीलिये उसने बाल्यावस्थामें ही राजा दुर्योधनके साथ मित्रता स्थापित कर ली और दैवकी प्रेरणासे तथा स्वभाववश भी वह आपलोगोंके साथ सदा द्वेष रखने लगा ।। वीर्याधिकमथालक्ष्य धनुर्वेदे धनंजयम् | द्रोणं रहस्युपागम्य कर्णो वचनमत्रवीत्,एक दिन अर्जुनको थधरनुर्वेदमें अधिक शक्तिशाली देख कर्णने एकान्तमें द्रोणाचार्यके पास जाकर कहा
tasmād bālye eva rājñā duryodhanena saha maitrīṁ sthāpitavān; daivapreranā-vaśāt svabhāvataś ca sa yuṣmāsu sadā dveṣaṁ cakāra. vīryādhikam athālakṣya dhanurvede dhanañjayam, droṇaṁ rahasy upāgamya karṇo vacanam abravīt.
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದೈವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೂ ಸ್ವಭಾವವಶದಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸದಾ ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ಹೆಚ್ಚು ಪರಾಕ್ರಮಿಯೆಂದು ಕಂಡು, ಕರ್ಣನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how hostility can arise from a mix of destiny, personal temperament, and chosen alliances; ethically, it warns that envy and partisan friendship, if unchecked, become enduring causes of adharma and conflict.
Nārada explains that Karṇa allied with Duryodhana early and developed lasting enmity toward the Pāṇḍavas; seeing Arjuna excel in archery, Karṇa privately approaches Droṇa to speak—foreshadowing the intensification of their rivalry.