Shloka 6
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
स बल॑ भीमसेनस्य फाल्गुनस्यथ च लाघवम् | बुद्धि च तव राजेन्द्र यमयोर्विनयं तदा,राजेन्द्र! वह भीमसेनका बल, अर्जुनकी फुर्ती, आपकी बुद्धि, नकुल और सहदेवकी विनय, गाण्डीवधारी अर्जुनकी श्रीकृष्णके साथ बचपनमें ही मित्रता तथा पाण्डवोंपर प्रजाका अनुराग देखकर चिन्तामग्न हो जलता रहता था
sa balaṃ bhīmasenasya phālgunasya tha ca lāghavam | buddhiṃ ca tava rājendra yamayor vinayaṃ tadā ||
ರಾಜೇಂದ್ರ! ಭೀಮಸೇನನ ಬಲ, ಫಾಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಚುರುಕು, ನಿಮ್ಮ ವಿವೇಕಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಯಮಜರಾದ (ನಕುಲ-ಸಹದೇವ)ರ ವಿನಯ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಡು ಅವನು ಒಳಗೊಳಗೆ ಆತಂಕಮಿಶ್ರ ಈರ್ಷ್ಯೆಯಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how visible virtues—strength, skill, intelligence, and humility—create legitimate authority and public goodwill, yet also provoke envy in those attached to power. Ethically, it warns that jealousy arises when one measures oneself against others’ excellence instead of cultivating one’s own dharma.
Narada describes a person (implicitly a rival) becoming distressed and inwardly burning upon observing the Pandavas’ outstanding qualities—Bhima’s power, Arjuna’s agility, the king’s intelligence, and the twins’ humility—along with the people’s affection for them.