Shloka 91
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
विरूप उवाच शृणुष्वावहितो राजन् यथैतद् धारयाम्यहम् | विकृतस्यास्य राजर्षे नेखिलेन नराधिप,विरूप बोला--राजन्! नरेश्वर! आप सावधान होकर सुनें, राजर्ष! इस विकृतका ऋण जिस प्रकार मैं धारण करता हूँ, वह सब पूर्णरूपसे बता रहा हूँ
virūpa uvāca śṛṇuṣvāvahito rājan yathaitad dhārayāmy aham | vikṛtasyāsya rājarṣe nekhilena narādhipa ||
ವಿರೂಪನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕೇಳು; ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಧರಿಸಿ ಲೆಕ್ಕಹಾಕುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ರಾಜರ್ಷೇ, ನರಾಧಿಪನೇ, ಈ ‘ವಿಕೃತ’ನ ಬಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನಾನು ಭಾಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲ—ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಏನನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
विरूप उवाच
Educational Q&A
The speaker emphasizes attentive listening and complete disclosure: ethical instruction should be received with focus, and the teacher should present the matter fully and truthfully, without withholding essential parts—especially when explaining responsibility or obligation.
Virūpa addresses a king respectfully and prepares to explain a particular issue—described as the ‘burden/obligation’ connected with someone ‘vikṛta’ (afflicted or disordered). He asks the king to listen carefully and promises a full account.