Jñāna-yoga and Karma-phala: Manu–Bṛhaspati on Akṣara and the Limits of Mantra
त्वंकारं नामधेयं च ज्येष्ठानां परिवर्जयेत् । अवराणां समानानामुभयेषां न दुष्यति,अपनेसे बड़ोंका नाम लेकर या तू कहकर न पुकारे, जो अपनेसे छोटे या समवयस्क हों, उनके लिये वैसा करना दोषकी बात नहीं है
tvaṃkāraṃ nāmadheyaṃ ca jyeṣṭhānāṃ parivarjayet | avarāṇāṃ samānānām ubhayeṣāṃ na duṣyati ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹಿರಿಯರನ್ನು ‘ನೀನು’ (ತ್ವಂ) ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನೂ, ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಸಂಬೋಧಿಸುವುದನ್ನೂ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತನ್ನಿಗಿಂತ ಕಿರಿಯರು ಅಥವಾ ಸಮವಯಸ್ಕರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಕರೆಯುವುದು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ದೋಷವಲ್ಲ. ಈ ಉಪದೇಶವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗೌರವಭಾಷೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
भीष्म उवाच
Respectful speech is part of dharma: do not address elders by name or with overly familiar ‘tvaṃ’; with juniors or equals, such address is not inherently blameworthy.
In Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Bhīṣma lays down a rule of etiquette and moral discipline regarding how one should speak to elders, equals, and juniors.