जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
इह धर्मपरा: केचित् केचिन्नैकृतिका नरा: । सुखिता दुःखिता: केचिन्निर्थना धनिनो5परे
iha dharmaparāḥ kecit kecin naikṛtikā narāḥ | sukhitā duḥkhitāḥ kecin nirdhanā dhaninō 'pare ||
ಭರದ್ವಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಧರ್ಮಪರರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕಪಟಸ್ವಭಾವದವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವರು ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ದುಃಖಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಧನಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ದಾರಿದ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
भरद्वाज उवाच
Human outcomes such as happiness/suffering and wealth/poverty are linked to moral orientation: devotion to dharma versus deceitful conduct. The verse frames social differences as ethically meaningful, inviting self-examination and commitment to righteous behavior.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bharadvāja speaks as a teacher, observing the variety of human character in the world—some righteous, some fraudulent—and pointing to the resulting diversity of life conditions.