Shloka 2
भीष्म उवाच आत्मनानर्थयुक्तेन पापे निविशते मन: । स्वकर्मकलुषं कृत्वा कृच्छे लोके विधीयते,भीष्मजीने कहा--राजन्! काम, क्रोध आदि दोषोंसे युक्त बुद्धिकी प्रेरणासे मन पापकर्ममें प्रवृत्त होता है। इस प्रकार मनुष्य अपने ही कार्योद्वारा पाप करके दुःखमय लोक (नरक) में गिराया जाता है
bhīṣma uvāca ātmanānarthayuktena pāpe niviśate manaḥ | svakarmakaluṣaṃ kṛtvā kṛcchre loke vidhīyate ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— ರಾಜನೇ! ಆತ್ಮವು ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಾದಿ ದೋಷಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಅನರ್ಥದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರಿತವಾದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕಲుషಿತನಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ದುಃಖಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The mind falls into sinful action when the person aligns with harmful impulses (like desire and anger). Because karma is self-made, the resulting suffering is also self-incurred: one’s own deeds lead one into a painful state of existence.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhishma continues advising the king (Yudhishthira) about ethical causality: inner faults corrupt the mind, and actions born from that corruption bring inevitable suffering.