Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
ಈ ಅಜಗರ-ಸಂಬಂಧಿತ ವ್ರತವು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಫಲ, ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಪೇಯ ಇವು ದೊರೆಯುವ ನಿಶ್ಚಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲ—ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಏನು ದೊರೆಯುತ್ತದೋ ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರಬ್ಧದ ಫಲಪಾಕದಂತೆ ದೇಶ-ಕಾಲಗಳ ವಿಭಾಗ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಷಯಲೋಲುಪ ಕೃಪಣರು ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಶುದ್ಧಭಾವದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.