Shloka 42
परित्यजामि काम व्वां हित्वा सर्वमनोगती: । न त्वं मया पुन: काम वत्स्यसे न च रंस्यसे,“काम! मैं अपनी सम्पूर्ण मनोवृत्तियोंको दूर हटाकर तेरा परित्याग कर रहा हूँ। अब तू फिर मेरे साथ न तो रह सकेगा और न मौज ही कर सकेगा
parityajāmi kāma tvāṃ hitvā sarva-manogatīḥ | na tvaṃ mayā punaḥ kāma vatsyase na ca raṃsyase ||
ಓ ಕಾಮಾ! ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಚಲನಗಳನ್ನೂ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನೊಡನೆ ವಾಸಿಸಲಾರೆ; ನನ್ನೊಳಗೆ ರಮಿಸಲಾರೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches mastery over desire by withdrawing the mind from its habitual impulses and decisively renouncing craving; ethical steadiness begins with inner governance rather than external circumstance.
Bhīṣma addresses Kāma as a personified force and declares a firm break from it, stating that desire will no longer reside in him or find enjoyment through him—an emphatic vow of inner renunciation.