Shloka 7
अकिंचन: परिपतन् सुखमास्वादयिष्यसि । अकिंचन: सुखं शेते समुत्तिषछति चैव ह,“यदि तुम सब कुछ त्यागकर किसी वस्तुका संग्रह नहीं रखोगे तो सर्वत्र विचरते हुए सुखका ही अनुभव करोगे; क्योंकि जो अकिंचन होता है--जिसके पास कुछ नहीं रहता है, वह सुखसे सोता और जागता है
akiñcanaḥ paripatan sukham āsvādayiṣyasi | akiñcanaḥ sukhaṃ śete samuttiṣṭhati caiva ha ||
ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ ಸುಖವನ್ನೇ ಆಸ್ವಾದಿಸುವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಕಿಂಚನನು—ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದವನು—ಸುಖದಿಂದ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ, ಸುಖದಿಂದಲೇ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಾನೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Happiness is closely tied to non-possessiveness: when one abandons hoarding and the sense of ‘mine,’ one becomes mentally unburdened and therefore experiences ease in all states—moving about, sleeping, and waking.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and peace, Bhīṣma continues advising on the ethics of renunciation. He praises the akiñcana (one without possessions) as naturally tranquil, presenting detachment as a practical means to freedom from anxiety.