Shloka 19
प्रजाविसर्ग-तत्त्वनिर्णयः | Cosmogony of Elemental Emergence
Bharadvāja–Bhṛgu Dialogue
संचिन्वानकमेवैनं कामानामवितृप्तकम् । व्यात्र: पशुमिवादाय मृत्युरादाय गच्छति
sañcinvānakam evainaṃ kāmānām atṛptakam | vyāghraḥ paśum ivādāya mṛtyur ādāya gacchati ||
ಯಾವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನನ್ನು ಮರಣವು ಹುಲಿ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person who keeps accumulating and remains insatiable in desires is still helpless before mortality; death can seize such a person suddenly, so one should restrain craving and cultivate detachment and preparedness for life’s end.
In Bhīṣma’s instruction in the Śānti Parva, he uses a vivid simile: just as a tiger snatches an animal, Death snatches away the insatiable hoarder—underscoring the futility of endless acquisition.