Shloka 19
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
सुवर्ण रजतं चैव मणीनथ च मौक्तिकान्,भारत! भोजनके पश्चात् ब्राह्मणोंके समक्ष बहुत-से सोने, चाँदी, मणि, मोती, बहुमूल्य हीरे, वैदूर्यमणि, रंकुमृगके चर्म तथा रत्नोंके कई ढेर लगाकर महाबली विरूपाक्षने उन श्रेष्ठ ब्राह्मणोंसे कहा--'द्विजवरो! आपलोग अपनी इच्छा और उत्साहके अनुसार इन रत्नोंको उठा ले जायेँ और जिनमें आपलोगोंने भोजन किया है, उन पात्रोंको भी अपने घर लेते जाये
suvarṇa-rajataṃ caiva maṇīn atha ca mauktikān | bhārata! bhojanake paścāt brāhmaṇānāṃ samakṣaṃ bahūni suvarṇa-rajatāni maṇi-mauktikāni bahumūlyāni hīrāṇi vaidūrya-maṇīṃś ca raṅku-mṛga-carmāṇi ratnāni ca bahudhā rāśīn nikṣipya mahābalī virūpākṣaḥ tān śreṣṭha-brāhmaṇān uvāca— “dvija-varāḥ! yathā-icchāṃ yathā-utsāhaṃ ca etāni ratnāni gṛhītvā nayata; yeṣu ca pātreṣu yuṣmābhiḥ bhuktaṃ, tāni pātrāṇy api sva-gṛhān nayata.”
ಓ ಭಾರತ! ಭೋಜನಾನಂತರ ಮಹಾಬಲಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಂದೆ ಬಂಗಾರ-ಬೆಳ್ಳಿ, ಮಣಿ-ಮುತ್ತು, ಅಮೂಲ್ಯ ವಜ್ರಗಳು, ವೈದೂರ್ಯ ರತ್ನಗಳು, ರಂಕು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮ ಹಾಗೂ ಇತರ ಧನರಾಶಿಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಗುಡ್ಡಗಳಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು—“ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಂತೆ ಈ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ; ಮತ್ತು ನೀವು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna-dharma: after honoring guests with food, one should give generously—without coercion and according to the recipients’ choice—showing reverence and detachment from wealth.
After feeding Brahmins, Virupaksha publicly lays out heaps of valuables and invites them to take what they wish, even allowing them to take the dining vessels home, emphasizing lavish hospitality and merit-making.