Shloka 72
Adhyāya 166: Kṛtaghna-doṣa (कृतघ्नदोषः) — the fault of ingratitude and the limits of expiation
परिधायोर्ध्ववालं तु पात्रमादाय मृन्मयम् । चरेत् सप्तगृहा न्नित्यं स्वकर्म परिकीर्तयन्,गोवध करनेवाला पापी उस गायकी एूँछको इस प्रकार धारण करे कि उसका बाल ऊपरकी ओर रहे। फिर मिट्टीका पात्र हाथमें लेकर प्रतिदिन सात घरोंमें भिक्षा माँगे और अपने पापकर्मकी बात कहकर लोगोंको सुनाता रहे। उन्हीं सात घरोंकी भिक्षामें जो अन्न मिल जाय, वही खाकर रहे। ऐसा करनेसे वह बारह दिनोंमें शुद्ध हो जाता है। यदि पाप अधिक हो तो एक वर्षतक उस व्रतका अनुष्ठान करे, जिससे वह अपने पापको नष्ट कर देता है
paridhāyordhvavālaṃ tu pātram ādāya mṛṇmayam | caret saptagṛhān nityaṃ svakarma parikīrtayan ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಗೋವಧ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿಯು ಆ ಗೋವಿನ ಬಾಲದ ಕೂದಲನ್ನು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿರುವಂತೆ ಧರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಪ್ರತಿದಿನ ಏಳು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರಬೇಕು. ಆ ಏಳು ಮನೆಗಳಿಂದ ದೊರಕುವ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.
भीष्म उवाच