Shloka 55
Daṇḍa as the Foundation of Social Order (दण्डप्रतिष्ठा)
आततायी हि यो हन्यादाततायिनमागतम् । न तेन भ्रूणहा स स्यान्मन्युस्तं मन्युमारछति
arjuna uvāca | ātatāyī hi yo hanyād ātatāyinam āgatam | na tena bhrūṇahā sa syān manyus taṃ manyum ṛcchati ||
ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದ ಆ ಆತತಾಯಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರತಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದರೆ, ಅವನು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂಸೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರನ ಕ್ರೋಧವೇ ರಕ್ಷಕನ ಮನದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Killing an armed aggressor who comes to murder is treated as a dharmic act of defense, not as a grievous sin like bhrūṇa-hatyā; moral culpability is mitigated because the attacker’s violent intent and wrath drive the confrontation.
Arjuna argues a point of dharma: when a person is confronted by an ātatāyin (a deadly assailant), slaying that aggressor in response does not make the defender a ‘bhrūṇahā’; he frames it as a compelled defensive act arising from the attacker’s aggression.