Shloka 91
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
श्षपच उवाच अस्थानतो हीनत: कुत्सिताद् वा तद् विद्वांसं बाधते साधुवृत्तम् । श्वानं पुनर्यो लभते5भिषज्भात् तेनापि दण्ड: सहितव्य एव,चाण्डालने कहा--जो अयोग्य स्थानसे, अनुचित कर्मसे तथा निन्दित पुरुषसे कोई निषिद्ध वस्तु लेना चाहता है, उस विद्वानको उसका सदाचार ही वैसा करनेसे रोकता है (अत: आपको तो ज्ञानी और धर्मात्मा होनेके कारण स्वयं ही ऐसे निन्द्य कर्मसे दूर रहना चाहिये); परंतु जो बारंबार अत्यन्त आग्रह करके कुत्तेका मांस ग्रहण कर रहा है, उसीको इसका दण्ड भी सहन करना चाहिये (मेरा इसमें कोई दोष नहीं है)
śvapaca uvāca | asthānato hīnataḥ kutsitād vā tad vidvāṁsaṁ bādhate sādhuvṛttam | śvānaṁ punar yo labhate 'bhiṣajbhāt tenāpi daṇḍaḥ sahitavya eva ||
ಶ್ವಪಚನು ಹೇಳಿದನು—ಅಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಿಂದ, ಹೀನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅಥವಾ ನಿಂದಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಷಿದ್ಧ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಪಂಡಿತನನ್ನು ಅವನ ಸದುಚರಿತ್ರೆಯೇ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಮರುಮರು ಅತಿಯಾದ ಹಠದಿಂದ—ವೈದ್ಯನಿಂದಲೂ—ನಾಯಿಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ದಂಡವನ್ನು ಅವನೇ ಸಹಿಸಬೇಕು; ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೋಷವಿಲ್ಲ.
श्षपच उवाच