Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
विश्वामित्रस्ततो भीतः सहसा तमुवाच ह | तत्र व्रीडाकुलमुख: सोद्वेगस्तेन कर्मणा,चाण्डालने कहा--अरे! चाण्डालोंके घरोंमें तो सब लोग सो गये हैं, फिर कौन यहाँ आकर कुत्तेकी जाँघ लेनेकी चेष्टा कर रहा है? मैं जागता हूँ, सोया नहीं हूँ। मैं देखता हूँ, तू मारा गया। उस क्रूर स्वभाववाले चाण्डालने जब ऐसी बात कही, तब विश्वामित्र उससे डर गये। उनके मुखपर लज्जा घिर आयी। वे उस नीच कर्मसे उद्विग्न हो सहसा बोल उठे --
viśvāmitras tato bhītaḥ sahasā tam uvāca ha | tatra vrīḍākula-mukhaḥ sodvegās tena karmaṇā ||
ಆಗ ಭೀತನಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು. ಆ ಕೃತ್ಯದ ಕಾರಣ ಅವನ ಮುಖ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಮನಸ್ಸು ಅಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು.
घपच उवाच