Shloka 3
Śīla-prāpti and Śīla-lakṣaṇa (शीलप्राप्ति-शीललक्षणम्) | On the Acquisition and Marks of Character
भीष्म उवाच यदा ते स्यु: सुमनसो लोके धर्मार्थनिश्चये । कालप्रभवसंस्थासु सज्जन्ते च त्रयस्तदा,भीष्मजीने कहा--राजन्! संसारमें जब मनुष्योंका चित्त शुद्ध होता है और वे धर्मपूर्वक किसी अर्थकी प्राप्तिका निश्चय करके प्रवृत्त होते हैं, उस समय उचित काल, कारण तथा कर्मनुष्ठानवश धर्म, अर्थ और काम-तीनों एक साथ मिले हुए प्रकट होते हैं
bhīṣma uvāca | yadā te syuḥ sumanasaḥ loke dharmārthaniścaye | kālaprabhavasaṃsthāsu sajjante ca trayas tadā ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರ ಚಿತ್ತವು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಶುಭಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅರ್ಥಸಾಧನೆಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಪ್ರವೃತ್ತರಾದಾಗ, ಯಥಾಕಾಲ ಯಥಾಕಾರಣ ಯಥಾಕರ್ಮಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ—ಈ ಮೂರೂ ಪರಸ್ಪರವಿರೋಧವಲ್ಲದೆ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ।
भीष्म उवाच