Shloka 186
Satya–Anṛta Viveka (Discrimination between Truth and Falsehood) | सत्य–अनृत विवेकः
अनुकक््त्वा तत्र ठद्वाच्यं सर्वे तेडनृूतवादिन: । जो कर्जदारको अपने अधीन करके उससे शारीरिक सेवा कराकर धन वसूल करना चाहता है
anukaktvā tatra tad vācyam sarve te 'nṛtavādinaḥ |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು— ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನೀಡಬೇಕಾದವರು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳದೆ ಹೋದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅನೃತವಾದಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಲ ವಸೂಲಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಸಾಲಗಾರನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ದೇಹಸೇವೆಯಿಂದ ಹಣ ವಸೂಲಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ—ದಾವೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಮಿಥ್ಯಾದೋಷಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A witness must state the truth that is fit to be spoken; withholding or distorting it makes one an anṛtavādin (liar). Ethical conduct in adjudication depends on truthful testimony.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Shanti Parva, he discusses legal-ethical situations such as debt disputes and the role of witnesses, declaring that witnesses who do not speak the proper truth become false speakers.