Shloka 326
द्रौणि: क्रोधेन जज्वाल यथा वदल्विर्जगत्क्षये । राजा दुर्योधनको शोकके आँसू बहाते देख अश्वत्थामा प्रलयकालकी अग्निके समान क्रोधसे प्रजजलित हो उठा
sañjaya uvāca |
drauṇiḥ krodhena jajvāla yathā vaḍavāgnir jagatkṣaye |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಶೋಕದಿಂದ ಆವರ್ತನಗೊಂಡು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ) ಜಗತ್ಕ್ಷಯಕಾಲದ ವಡವಾನಲದಂತೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger, especially when fueled by grief and humiliation, can become catastrophically destructive—likened to a world-ending fire—warning that emotional collapse after war can push one further away from dharma and restraint.
Sañjaya describes Aśvatthāmā (Drauṇi) erupting in fierce rage upon seeing Duryodhana in sorrow and tears, foreshadowing retaliatory, extreme actions in the war’s grim aftermath.