Shloka 10
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
स्वयं चैवावरोह त्वमेतच्छेयस्तवानघ । भरतश्रेष्ठ! तत्पश्चात् सदा अर्जुनके प्रिय एवं हितमें तत्पर रहनेवाले भगवान् श्रीकृष्णने गाण्डीवधारी अर्जुनसे कहा--“भरतवंशशिरोमणे! तुम गाण्डीव धनुषको और इन दोनों बाणोंसे भरे हुए अक्षय तरकसोंको उतार लो। फिर स्वयं भी उतर जाओ! इसके बाद मैं उतरूँगा! अनघ! ऐसा करनेमें ही तुम्हारी भलाई है” ।। तच्चाकरोत् तथा वीर: पाण्डुपुत्रो धनंजय:,वीर पाण्डुपुत्र अर्जुनने वह सब वैसे ही किया। तदनन्तर परम बुद्धिमान् भगवान् श्रीकृष्ण घोड़ोंकी बागडोर छोड़कर गाण्डीवधारी अर्जुनके रथसे स्वयं भी उतर पड़े
saṃjaya uvāca | svayaṃ caivāvaroha tvam etac chreyas tavānagha | bharataśreṣṭha! tataḥ paścāt sadā'rjunake priyaṃ evaṃ hitam eva ca tatparaḥ san bhagavān śrīkṛṣṇo gāṇḍīvadhāriṇam arjunam uvāca— “bharatavaṃśaśiromaṇe! tvaṃ gāṇḍīvaṃ dhanuḥ imau ca bāṇapūrṇau akṣayau tarakasau avatāraya | tataḥ svayam api avaroha | anantaraṃ aham avariṣyāmi | anagha! evaṃ kartum eva tava śreyas” iti || tac cākārot tathā vīraḥ pāṇḍuputro dhanaṃjayaḥ | tad-anantaraṃ paramabuddhimān bhagavān śrīkṛṣṇo hayānāṃ bāgḍorāṃ tyaktvā gāṇḍīvadhāriṇaḥ arjunasya rathāt svayam api avaruroha ||
“ನೀನೇ ಮೊದಲು ಇಳಿಯು; ಓ ಅನಘ, ಇದುವೇ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು. ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ಗಾಂಡೀವವನ್ನೂ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಎರಡು ಅಕ್ಷಯ ತೂಣೀರಗಳನ್ನೂ ಇಳಿಸು; ನಂತರ ನೀನು ಇಳಿಯು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಇಳಿಯುವೆನು.” ವೀರ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಅನಂತರ ಪರಮ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕುದುರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಆ ರಥದಿಂದ ತಾನೂ ಇಳಿದನು.
संजय उवाच