Shloka 653
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तदापतत् पर्णपुटे तत्र सा संभवत् सुता । जप करनेवालोंमें श्रेष्ठ ऋषिने उस वीर्यको अपने हाथमें ले लिया, परंतु वह तत्काल ही एक पफ्त्तेके दोनेमें गिर पड़ा। वहीं वह कन्या प्रकट हो गयी
tadāpatat parṇapuṭe tatra sā saṃbhavat sutā | japakarṇevāleṣu śreṣṭha ṛṣiṇe us vīryako apne hāthameṃ le liyā, parantu vah tatkāl hī ek patteke done meṃ gir paṛā | vahīṃ vah kanyā prakaṭ ho gayī |
ಆಗ ಆ ಬೀಜವು ಎಲೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ಪುತ್ರಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು. ಜಪನಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮುನಿಯು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದನು; ಆದರೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಜಾರಿ ಎಲೆಯ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅದೇ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that outcomes may arise even from unintended moments, yet within a dharmic frame: ascetic discipline, ritual potency, and destiny can transform an accidental fall into an extraordinary birth, suggesting that moral and spiritual context shapes how events bear fruit.
A sage takes the seed (vīrya) into his hand, but it immediately falls into a leaf-cup (parṇapuṭa). From that very place a daughter/maiden manifests, marking a miraculous or unusual origin story narrated by Vaiśampāyana.