Shloka 73
त॑ हद प्राविशच्चापि विष्टभ्याप: स्वमायया । वह हाथमें गदा लेकर तीव्र वेगसे भागा और अपनी मायासे जलको स्तम्भित करके उस सरोवरके भीतर जा घुसा
taṁ hradaṁ prāviśac cāpi viṣṭabhyāpaḥ svamāyayā | sa hastamāṁ gadāṁ gṛhītvā tīvra-vegena jagāma, svamāyayā ca jalāni stambhayitvā tasmin sarasi praviśya nyaviśat ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿ ಆ ಸರೋವರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತನಾಗಿ ಉಳಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary power (māyā) can be used for evasion and concealment in war; ethically, it invites reflection on whether survival-driven stratagems align with kṣatriya-dharma or represent a lapse into adharma when used to avoid rightful confrontation.
A warrior, carrying a mace, runs swiftly to a lake and—using his own supernatural power—stillens or restrains the waters, then enters the lake to hide or take refuge within it.