द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
राजन! आपके पुत्रकी आज्ञासे उसके उस वचनको शिरोधार्य करके वे रणदुर्मद योद्धा युद्धके लिये आगे बढ़े ।। तानभ्यापतत: शीघ्र॑ं हतशेषान् महारणे । शरैराशीविषाकारै: पाण्डवा: समवाकिरन्
rājan! tava putrasya ājñayā tasya tad vacanaṃ śirodhārya te raṇadurmadā yoddhā yuddhāya agrato jagmuḥ || tān abhyāpatataḥ śīghraṃ hataśeṣān mahāraṇe | śaraiḥ āśīviṣākāraiḥ pāṇḍavāḥ samavākiran ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಶಿರೋಧಾರ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ದುರ್ದಮರಾದ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು. ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಪಾಂಡವರು ವಿಷಸರ್ಪದಂತೆ ಆಕಾರವಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮಳೆಗರೆದರು।
संजय उवाच
The verse highlights how unquestioning obedience to a leader’s command, when driven by battle-pride and anger, accelerates collective ruin; ethical discernment (dharma-buddhi) is eclipsed by loyalty and martial intoxication.
Sañjaya reports that, following Duryodhana’s order, the Kaurava fighters surge forward; the Pāṇḍavas respond by raining down dense volleys of deadly, serpent-like arrows upon the charging remnants in the great battle.