Shloka 3
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
तब अर्जुनने समरभूमिमें तीन बाणोंसे अश्वत्थामाको और दो-दो बाणोंसे अन्य महाधनुर्धरोंको बींध डाला ।। भूयश्वचैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् | शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ
bhūyaś caiva mahārāja śaravarṣair avākirat | śara-kaṇṭakitās te tu tāvakā bharatarṣabha ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಇತರ ಮಹಾಧನುರ್ದರರನ್ನು ತಲಾ ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ ವಿದ್ಧನು. ಮತ್ತೆ, ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು. ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of war: martial excellence can become a force of unchecked escalation. It implicitly invites reflection on kṣatriya duty versus the accumulating ethical cost of widespread harm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the opposing warrior again unleashes a dense volley of arrows, leaving the Kaurava fighters ‘bristling’ with shafts—an image of their being overwhelmed on the battlefield.