अजातशत्रुं कौन्तेयम भ्यधावद् युधिष्ठिरम् । महाबली मद्रराज मेघोंकी गर्जनाके समान सिंहनाद कर रहे थे। उनके द्वारा मारी जाती हुई पाण्डव-सेना भागकर अजातशत्रु कुन्तीकुमार युधिष्ठिरके पास चली गयी ।। तां सम्मर्द्य ततः संख्ये लघुहस्त: शितै: शरै:
sañjaya uvāca | ajātaśatruṃ kaunteyam abhyadhāvad yudhiṣṭhiram | mahābalī madrarājaḥ meghānāṃ garjanā-samo siṃhanādaṃ karoti sma | tena tāḍyamānā pāṇḍava-senā bhagnā ajātaśatruṃ kuntīkumāraṃ yudhiṣṭhiraṃ prati jagāma || tāṃ sammṛdya tataḥ saṅkhye laghu-hastaḥ śitaiḥ śaraiḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯನು ಅಜಾತಶತ್ರು ಕೌಂತೇಯ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅವನು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಭಯವನ್ನು ಹರಡಿದನು. ಅವನಿಂದ ಹೊಡೆತಪಟ್ಟು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆ ಚದುರಿ ಓಡಿ ಅಜಾತಶತ್ರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿತು. ನಂತರ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನುಗ್ಗಿ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿ, ಆ ಲಘುಹಸ್ತ ವೀರನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Even a ruler famed as Ajātaśatru—one who bears no enmity—must face the harsh necessities of kṣatriya-dharma in war: protecting the host, steadying morale, and meeting force with disciplined resolve rather than hatred.
Śalya, the powerful king of Madra, charges toward Yudhiṣṭhira with a thunder-like lion-roar. His assault breaks the Pāṇḍava ranks, and the fleeing troops stream back toward Yudhiṣṭhira; Śalya then continues to overwhelm them with swift, sharp arrow-fire.