Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अपेतशस्त्रसन्नाहान् सन्नद्धान् पाण्डुसूंजयान् । प्राहिणोन्मृत्युलोकाय द्रौणि: प्रहरतां वर:,पाण्डवों और सूंजयोंमेंसे जिन्होंने अस्त्र-शस्त्र और कवच उतार दिये थे तथा जिन लोगोंने पुन: कवच बाँध लिये थे, उन सबको प्रहार करनेवाले योद्धाओंमें श्रेष्ठ द्रोणपुत्रने मृत्युके लोकमें भेज दिया
apetaśastrasannāhān sannaddhān pāṇḍusūñjayān | prāhiṇon mṛtyulokāya drauṇiḥ praharatāṃ varaḥ ||
ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಕವಚವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವರನ್ನೂ, ಮತ್ತೆ ಕವಚ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರನ್ನೂ—ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಹಾರಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೌಣಿಯು ಮೃತ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು।
संजय उवाच
The verse highlights the ethical collapse in war when vengeance overrides dharma: killing those who are unarmed or otherwise defenseless is portrayed as a grim transgression, even if some victims had re-armed. It frames Drauṇi’s act as indiscriminate slaughter rather than righteous combat.
Sañjaya reports that Aśvatthāman (Drauṇi) is killing the Pāṇḍava-aligned warriors (Pāṇḍavas and Sṛñjayas) during the night raid—both those who had removed their armor and weapons and those who managed to arm themselves again—sending them to death.