Shloka 69
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
कालीं रक्तास्यनयनां रक्तमाल्यानुलेपनाम् | रक्ताम्बरधरामेकां पाशहस्तां कुटुम्बिनीम्,उस समय पाण्डवपक्षके योद्धाओंने मूर्तिमती कालरात्रिको देखा, जिसके शरीरका रंग काला था, मुख और नेत्र लाल थे। वह लाल फूलोंकी माला पहने और लाल चन्दन लगाये हुए थी। उसने लाल रंगकी ही साड़ी पहन रखी थी। वह अपने ढंगकी अकेली थी और हाथमें पाश लिये हुए थी। उसकी सखियोंका समुदाय भी उसके साथ था। वह गीत गाती हुई खड़ी थी और भयंकर पाशोंद्वारा मनुष्यों, घोड़ों एवं हाथियोंको बाँधकर लिये जाती थी
kālīṁ raktāsyanayanāṁ raktamālyānulepanām | raktāmbaradharām ekāṁ pāśahastāṁ kuṭumbinīm ||
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವಪಕ್ಷದ ಯೋಧರು ಮೂರ್ತಿಮತಿಯಾದ ಕಾಲರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಂಡರು—ದೇಹ ಕಪ್ಪು, ಆದರೆ ಮುಖವೂ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ರಕ್ತವರ್ಣ. ರಕ್ತಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ರಕ್ತಚಂದನ ಲೇಪನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಕ್ತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಏಕಾಕಿನಿ, ವಿಚಿತ್ರ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಸಖೀಗಣದಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ನಿಂತು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಭೀಕರ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
संजय उवाच