Shloka 52
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अवरुह्य रथोपस्थात् त्वरमाणो<भिदुद्रुवे । सहस्रचन्द्रविमलं गृहीत्वा चर्म संयुगे
avaruhya rathopasthāt tvaramāṇo 'bhidudruve | sahasracandravimalaṃ gṛhītvā carma saṃyuge ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ರಥಮಂಚದಿಂದ ಇಳಿದು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಸಮರದ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ ಸಹಸ್ರ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the urgency and pragmatism of combat: one must act swiftly and secure protection. In the Sauptika context, this efficiency is ethically charged—martial skill is shown, yet it unfolds within a morally troubling episode of night-time killing.
A warrior quickly dismounts from the chariot and rushes forward, taking up a brilliantly shining shield in the midst of battle, signaling immediate engagement and readiness for close combat.