Shloka 1106
अश्वत्थामा महाराज व्यचरत् कृतहस्तवत् | महाराज! उससे सारे शिविरमें उजाला हो गया और उस उजालेमें पिताको आनन्दित करनेवाला अभश्व॒त्थामा हाथमें खड़ग लिये एक सिद्धहस्त योद्धाकी भाँति बेखटके विचरने लगा
aśvatthāmā mahārāja vyacarat kṛtahastavat |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ಮಹಾರಾಜ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೃತಹಸ್ತ ಯೋಧನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಶಿಬಿರವೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು; ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights martial competence and fearlessness, but within the Sauptika context it also sharpens the ethical tension: skill and resolve can be used for grievous wrongdoing when driven by rage, vengeance, or misguided loyalty. Prowess is not itself dharma; intention and the righteousness of the act determine moral standing.
Sañjaya describes Aśvatthāmā roaming through the sleeping camp with a drawn sword. The camp is said to be illuminated, and Aśvatthāmā moves about confidently like an expert warrior, portrayed as acting in a way that would please his father Droṇa—foreshadowing the violent events of the night attack.