Shloka 101
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
जग्मुः स्वानेव तत्राथ कालेनैव प्रचोदिता: । कितने ही मनुष्य निद्रामें अचेत पड़े थे और घोर अन्धकारसे घिर गये थे। वे सहसा उठकर कालसे प्रेरित हो आत्मीय जनोंका ही वध करने लगे || १०० $ ।। त्यक्त्वा द्वाराणि च द्वा:स्थास्तथा गुल्मानि गौल्मिका:
tyaktvā dvārāṇi ca dvāḥ-sthās tathā gulmāni gaulmīkāḥ
ಆಗ ಕಾಲಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು. ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಬಾಗಿಲುಕಾವಲುಗಾರರು, ಹಾಗೆಯೇ ಸೈನಿಕ ಕಾವಲುಚೌಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ದಾಳಿಕೋರರು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದರು; ರಾತ್ರಿದಾಳಿಯ ಆ ಭೀಕರ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯ ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳು ಕುಸಿದು, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಹಿಂಸೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the frenzy of nocturnal violence, normal safeguards and moral restraints are discarded. It points to the ethical degradation of war when killing proceeds without discrimination and protective boundaries fail.
In the Sauptika episode’s night attack, the assailants move through the camp, bypassing or abandoning the gates, sentries, and guarded posts, enabling unchecked entry and escalating slaughter amid darkness and confusion.