Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
चूडाला: कर्णिकाराश्र प्रह्ष्टा: पिठरोदरा: । अतिहस्वातिदीर्घाक्ष प्रलम्बाश्वातिभैरवा:,कितनोंके मस्तकपर शिखाएँ थीं। कितने ही कनेरके फूल धारण करते थे। बहुतेरे पार्षद अत्यन्त हर्षसे खिल उठे थे। कितनोंके पेट बटलोई या कड़ाहीके समान जान पड़ते थे। कोई बहुत नाटे, कोई बहुत मोटे, कोई बहुत लंबे और कोई अत्यन्त भयंकर थे
cūḍālāḥ karṇikārāś ca prahṛṣṭāḥ piṭharodarāḥ | atihasvātidīrghākṣāḥ pralambāś cātibhairavāḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕೆಲವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಶಿಖೆಗಳಿದ್ದವು; ಕೆಲವರು ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಪರಿಷದರು ಉನ್ಮತ್ತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರಾನಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವರ ಹೊಟ್ಟೆಗಳು ಪಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಕಡಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವರು ಅತೀ ಚಿಕ್ಕವರು, ಕೆಲವರು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ದೊಡ್ಡವರು, ಕೆಲವರು ಬಹಳ ಎತ್ತರದವರು, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ರೂಪದವರು.
संजय उवाच