Shloka 29
इस समय मैं जो कुछ करना चाहता हूँ, उसीको पूर्ण करनेके उद्देश्यसे उतावला हो रहा हूँ। इतनी उतावलीमें रहते हुए मुझे नींद कहाँ और सुख कहाँ? ।। न स जात: पुमॉल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति । यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम्,इस संसारमें ऐसा कोई पुरुष न तो पैदा हुआ है और न होगा ही, जो उन पांचालोंके वधके लिये किये गये मेरे इस दृढ़ निश्चयको पलट दे
kṛpa uvāca | idānīṃ yad ahaṃ kartum icchāmi tad eva paripūrṇīkartuṃ kṛte utkaṇṭhito bhavāmi | etādṛśyāṃ utkaṇṭhāyāṃ mama nidrā kutaḥ sukhaṃ ca kutaḥ || na sa jātaḥ pumān loke kaścin na sa bhaviṣyati | yo me vyāvartayed etāṃ vadhe teṣāṃ kṛtāṃ matim ||
ಈ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿರುವುದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಆತುರದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಇಂತಹ ತ್ವರೆಗೆ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿ, ಸುಖ ಎಲ್ಲಿ? ಪಾಂಚಾಲವಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಲ್ಲ ಪುರುಷನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overpowering anger and fixation can eclipse basic human goods like sleep and peace, and how a hardened resolve toward violence becomes resistant to counsel—an ethical warning about the momentum of vengeance in war.
In the Sauptika episode, Kṛpa speaks amid the night-time aftermath of the great war, expressing intense urgency and declaring that no one can dissuade him from his decision to kill the Pañcālas.