Shloka 22
Yudhiṣṭhira’s Lament and Kṛṣṇa’s Rudra-Cosmogony Explanation (सौप्तिक पर्व, अध्याय १७)
तत् प्रविद्धं तथा भूमौ तथैव प्रत्यतिष्ठत । तमुवाचाव्ययो ब्रह्मा वचोभि: शमयन्निव,इस प्रकार भूमिपर डाला गया वह लिंग उसी रूपमें प्रतिष्ठित हो गया। तब अविनाशी ब्रह्माने अपने वचनोंद्वारा उन्हें शान्त करते हुए-से कहा--
tat praviddhaṃ tathā bhūmau tathaiva pratyatiṣṭhata | tam uvācāvyayo brahmā vacobhiḥ śamayann iva ||
ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಲಿಂಗವು ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು. ಆಗ ಅವ್ಯಯನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಚನಗಳಿಂದ ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನಂತೆ ಹೇಳಿದನು—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the aftermath of violence, the text foregrounds the need for śama (calming restraint): divine speech functions to cool agitation and redirect destructive momentum toward order and stability.
An emblem (liṅga) that has been thrown to the ground becomes firmly established there; immediately afterward, the imperishable Brahmā speaks, seemingly to pacify those present and to prevent further escalation.