Shloka 19
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
व्यासजीने कहा--द्रोणकुमार! तूने हमलोगोंका अनादर करके यह भयंकर कर्म किया है, ब्राह्मण होनेपर भी तेरा आचार ऐसा गिर गया है और तूने क्षत्रियरर्मको अपना लिया है; इसलिये देवकीनन्दन श्रीकृष्णने जो उत्तम बात कही है, वह सब तेरे लिये होकर ही रहेगी, इसमें संशय नहीं है ।।
Vyāsa uvāca—Droṇakumāra! tvayāsmān anādṛtya idaṁ bhīṣaṇaṁ karma kṛtam; brāhmaṇo ’pi san ācāras te ’dhaḥ patitaḥ, kṣatriyadharmaṁ ca tvayā upāttaḥ. tasmād Devakīnandana-Śrīkṛṣṇena yā uttamā vāk proktā sā sarvā tavaiva bhavitavyā; atra saṁśayo nāsti. Aśvatthāmovāca—sahaiva bhavatā brahman sthāsyāmi puruṣeṣv iha; satyavāg astu bhagavān ayaṁ ca Puruṣottamaḥ.
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು— “ದ್ರೋಣಪುತ್ರಾ! ನಮ್ಮನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ನೀನು ಈ ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಆಚಾರ ಕುಸಿದಿದೆ; ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಕೀನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಚನವು ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.” ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಹೇಳಿದನು— “ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಇನ್ನು ಮಾನವರ ನಡುವೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವೆನು. ಈ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ತನ್ನ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯನಾಗಿರಲಿ.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Birth-status (being a brahmin) does not safeguard one from moral fall; conduct (ācāra) determines ethical standing. Violent, transgressive action brings inevitable consequence, and Krishna’s truthful pronouncement is presented as inescapable moral causality.
Vyasa rebukes Ashvatthama for a horrific act done in contempt, declaring that Krishna’s stated outcome for him will certainly occur. Ashvatthama, acknowledging Krishna as truth-speaking Puruṣottama, says he will remain among humans only in Vyasa’s company.