Shloka 30
Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
शकास्तुषारा: कड़्काश्न रोमशा: शुद्धिणो नरा: । जिनकी लंबाई-चौड़ाई पूरी थी
śakās tuṣārāḥ kaṅkāś ca romaśāḥ śuṅgiṇo narāḥ |
ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಶಕ, ತುಷಾರ, ಕಂಕ, ರೋಮಶ ಮತ್ತು ಶುಂಗಿದೇಶದ ಜನರು ರಾಜದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕರ-ಭೇಟಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದರು—ಉಣ್ಣೆ, ಮೃಗರೋಮ, ರೇಷ್ಮೆ, ಪಟ್ಟಾದಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಮಲ ವಸ್ತ್ರಗಳು; ಮೃದು ಚರ್ಮಗಳು; ತೀಕ್ಷ್ಣ ದೀರ್ಘ ಖಡ್ಗಗಳು, ಋಷ್ಟಿ-ಶಕ್ತಿ, ಫರಸೆ; ಪಶ್ಚಿಮದೇಶದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪರಶುಗಳು; ನಾನಾವಿಧ ರಸ-ಸುಗಂಧಗಳು; ಮತ್ತು ಅಸಂಖ್ಯ ರತ್ನಗಳು. ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಇತರ ರಾಜರೂ ದೂರಗಾಮಿ ಮಹಾಗಜಗಳು, ಅಪಾರ ಅಶ್ವಸಂಖ್ಯೆ, ಸ್ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಣಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು—ಭೇಟಿ ಅರ್ಪಿಸಲು.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how political power is publicly performed through tribute and spectacle: wealth, weapons, and exotic goods become signs of sovereignty. Ethically, it invites reflection on the instability of pride founded on external display—an important undercurrent in the Sabha Parva, where grandeur and envy set the stage for later conflict.
Duryodhana describes (with emphasis on scale and variety) how many frontier peoples and kings are stopped at the royal gate, waiting to present tribute—garments, weapons, perfumes, jewels, elephants, horses, and gold—illustrating the immense reach and ceremonial dominance of the court at this moment in the story.