Shloka 17
Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
द्ययक्षांस्त्रयक्षॉल्ललाटाक्षान् नानादिग्भ्य: समागतान् | औष्णीकानन्तवासांश्व॒ रोमकान् पुरुषादकान्
dṛṣṭavān asmi tri-yakṣān lalāṭākṣān nānā-digbhyaḥ samāgatān | auṣṇīkān antavāsāṃś ca romakān puruṣādakān ||
ನಾನೇ ಕಂಡೆ—ತ್ರಯಕ್ಷರು, ತ್ರ್ಯಕ್ಷರು, ಲಲಾಟಾಕ್ಷರು, ಔಷ್ಣೀಕರು, ಅಂತವಾಸರು, ರೋಮಕರು, ಪುರುಷಾದಕರು—ಈ ದೇಶಗಳ ರಾಜರು ನಾನಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬಂದು ರಾಜದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಾಣಿಕೆ-ಬಲಿಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು; ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳ, ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ, ಕಪ್ಪು ಕುತ್ತಿಗೆಯುಳ್ಳ, ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿಗೊಂಡ ಹೊರೆಕತ್ತೆಗಳು (ಖಚ್ಚರಗಳು) ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪನ್ನೂ ತಂದಿದ್ದರು—ಅವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political power is displayed through tribute and public spectacle; ethically, it points to the danger of pride and envy—seeing others’ prosperity and alliances can inflame rivalry and lead to adharma-driven decisions.
Duryodhana reports what he personally witnessed: many foreign or frontier kings, identified by their ethnonyms, arrived from different directions with gifts and trained pack-animals, but were held at the royal gate—an image of a vast network of submission/attendance and the court’s controlled access.