Shloka 4
अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
एवमेतन्न चाप्येवमेवं चैतन्न चान्यथा । इत्यूचुर्बहवस्तत्र वितण्डा वै परस्परम्,महात्मा राजा युधिष्ठिरके उस यज्ञभवनमें राजर्षियोंके साथ बैठे हुए नारद आदि महर्षि उस समय ब्रह्माजीकी सभामें एकत्र हुए देवताओं और देवर्षियोंके समान सुशोभित हो रहे थे। बीच-बीचमें यज्ञसम्वन्धी एक-एक कर्मसे अवकाश पाकर अत्यन्त प्रतिभाशाली विद्वान आपसमें जल्पः (वाद-विवाद) करते थे। “यह इसी प्रकार होना चाहिये”, “नहीं, ऐसे नहीं होना चाहिये", “यह बात ऐसी ही है, ऐसी ही है, इससे भिन्न नहीं है।” इस प्रकार कह- कहकर बहुत-से वितण्डावादीः5 द्विज वहाँ वाद-विवाद करते थे
evam etan na cāpy evam evaṃ caitanna cānyathā | ity ūcur bahavas tatra vitaṇḍā vai parasparam ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿತಂಡಾವಾದಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಸಿ—“ಇದೇ ಸರಿ”, “ಇಲ್ಲ, ಹೀಗಲ್ಲ”, “ಹೌದು, ಹೀಗೆಯೇ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಯಜ್ಞಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳ ಮಧ್ಯದ ವಿರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ದ್ವಿಜರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಾದಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದರು; ಸತ್ಯನಿರ್ಣಯಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರತಿವಾದದಿಂದ ಗೆಲುವೇ ಅವರ ಗುರಿಯೆಂಬಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಆದರೂ ನಾರದಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಆ ಸಭೆ ಬ್ರಹ್ಮಸಭೆಯ ದೇವ-ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಸಮಾಗಮದಂತೆ ದೀಪ್ತವಾಗಿತ್ತು.
वैशम्पायन उवाच