Shloka 163
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
शक्रविष्णू हि संग्रामे चेरतुस्तारकामये । भीम और अर्जुन--से दो योद्धा उस रथपर बैठे थे
śakra-viṣṇū hi saṅgrāme ceratus tārakāmaye |
ಆ ತಾರಕಾಮಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ರಥಸ್ಥರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದಂತೆ ವಿಹರಿಸಿದರು. ಆ ರಥದ ಮೇಲೆ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದರು; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ರಥಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ರಥವು ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ವೀರರಿಗೂ ಜಯಿಸಲು ದುರ್ಜಯವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಉತ್ತಮ ರಥವು ಇಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು—ಇಂದ್ರ-ವಿಷ್ಣುಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಕುಳಿತು ನಕ್ಷತ್ರಮಯ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಂತೆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a divine simile to highlight how extraordinary prowess and well-directed action can elevate human effort to a near-divine standard; it implicitly values disciplined leadership and coordinated strength as forces that make victory possible even against formidable opposition.
Vaiśampāyana describes a chariot moving through a brilliant, star-like battle, saying it appeared as if Indra and Viṣṇu were together traversing the battlefield—an image meant to convey overwhelming splendor and power.