Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
तयो: समभवद् गर्भ: फलप्राशनसम्भव: । ते च दृष्टवा स नृपति: परां मुदमवाप ह,उन दोनों शुभस्वरूपा रानियोंने उस आमके दो टुकड़े करके एक-एक टुकड़ा खा लिया। होनेवाली बात होकर ही रहती है, इसलिये तथा मुनिकी सत्यवादिताके प्रभावसे वह फल खानेके कारण दोनों रानियोंको गर्भ रह गये। उन्हें गर्भवती हुई देखकर राजाको बड़ी प्रसन्नता हुई
tayoḥ samabhavad garbhaḥ phalaprāśanasambhavaḥ | te ca dṛṣṭvā sa nṛpatiḥ parāṃ mudam avāpa ha ||
ಆ ಇಬ್ಬರು ಶುಭರೂಪಿಣಿ ರಾಣಿಯರು ಆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣನ್ನು ಎರಡು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ತಲಾ ಒಂದೊಂದು ತುಂಡನ್ನು ತಿಂದರು. ವಿಧಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಹಾಗೆಯೇ; ಮುನಿಯ ಸತ್ಯವಚನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಫಲಭಕ್ಷಣದ ಕಾರಣ ಇಬ್ಬರೂ ಗರ್ಭವತಿಯಾದರು. ಅವರನ್ನು ಗರ್ಭವತಿಗಳಾಗಿ ಕಂಡ ರಾಜನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
श्रीकृष्ण उवाच
The verse highlights that events aligned with destiny unfold inevitably, and that a sage’s satya (truthfulness) has real potency—his words and gifts are efficacious, producing tangible results.
Two queens conceive as a result of consuming a fruit; upon seeing their pregnancy, the king is filled with great joy, anticipating the continuation of his lineage.