Shloka 37
Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
क्षणा लवा मुहूर्ताश्च दिवारात्रिस्तथैव च | अर्धमासाश्च मासाश्न ऋतव: षट् च भारत,युधिष्ठिर! क्षण, लव, मुहूर्त, दिन, रात, पक्ष, मास, छहों ऋतुएँ,
kṣaṇā lavā muhūrtāś ca divārātris tathaiva ca | ardhāmāsāś ca māsāś ca ṛtavaḥ ṣaṭ ca bhārata yudhiṣṭhira |
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಾರತ, ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಕಾಲವನ್ನು ಕ್ಷಣ, ಲವ, ಮುಹೂರ್ತಗಳಿಂದ ಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ, ಪಕ್ಷ, ಮಾಸ; ಮತ್ತು ಆರು ಋತುಗಳು—ಇದೇ ಕಾಲಕ್ರಮದ ನಿಶ್ಚಿತ ಗತಿ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the ordered, measurable progression of time—from the smallest instants to seasons—suggesting a stable cosmic rhythm within which human action (dharma) must be understood and practiced.
Nārada addresses Yudhiṣṭhira and begins/continues an instructive explanation by listing standard divisions of time, setting a reflective frame for understanding events and duties within the larger order of the world.